Στέκεσαι,παρατηρείς, αναλογίζεσαι, στοχάζεσαι.
Καταλήγεις να δημιουργείς τις ερμηνείες σου και συνάμα τις ξεδιπλώνεις. Δεν αρκείσαι μοναχά να
τις δημιουργήσεις , θέλεις και έχει νόημα να έχεις ένα δέκτη να τις εκφράσεις.
Να ακουστείς θέλεις όπως ακριβώς και ο ζωγράφος που με το πινέλο του αποτύπωσε όλο αυτό που
σε έχει καθηλώσει ως παρατηρητή.
Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ωστόσο.
Εσύ έχεις τη δυνατότητα να υποθέσεις και μάλιστα όχι μόνο εσύ αλλά και κάθε θεατής που
βρίσκεται μπροστά από το πίνακα αυτό.
Την πραγματική αλήθεια γνωρίζει ζωγράφος ωστόσο. Τι σημαίνουν τα χρώματα, τι σημαίνουν οι
σκιές , τι συναισθήματα παρακινούσαν το πινέλο του. Όλοι οι υπόλοιποι κάνουμε υποθέσεις και
απλώς έχουμε τη χαρά να τις μοιραζόμαστε
Αυτό ωστόσο αναδεικνύει ακόμη μια πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης μας : Επικοινωνία. Έχει
μεγάλη σημασία να μπορεί κανείς να εκφράζει από το να μένει απλώς θεατής.
Ένας ενεργός παρατηρητής είναι και εκείνος που μπορεί να παράγει σκέψεις και κατ επέκτασιν να
ωθείται στην έκφραση.
Αλήθεια, υπάρχει κάτι ωραιότερο από την έκφραση λόγου που πυροδοτεί διάλογο;


Αφήστε μια απάντηση